منطقه مورد مطالعه در بخش میانی کمربند ماگمایی ارومیه- دختر و جنوب شرق اردستان واقع شده است. واحد‌های آتشفشانی ائوسن با ترکیب آندزیت و آندزیت- بازالتی گسترده‌ترین واحد‌های سنگی منطقه بوده که میزبان کانی‌سازی مس- نقره و طلا می‌باشند. به‌کارگیری تکنیک‌های دورسنجی به‌ویژه روش‌های ترکیب رنگی کاذب، تصویربرداری باند جذب نسبی و فیلترگذاری باعث گردید تا اطلاعات باارزشی از نحوه گسترش پهنه‌های دگرسانی، ساختار‌های شکننده و نیز شناسایی گسل ظفرقند و نقش چشمگیر آن در کنترل دگرسانی به دست آید. الگوی گسل‌ها بر روی تصویر ماهواره‌ای نشان‌دهنده سه راستای کلی، تغییر در راستا، تراکم گسل‌ها در شمال منطقه و حضور ساختار گلواره مثبت می‌باشد. دو الگوی متفاوت دگرسانی شامل پروپیلیتیک و اکسیدهای ثانویه آهن با گسترش زیاد در اطراف رگه‌های مس‌دار و دگرسانی آرژیلیک- سریسیتیک به‌صورت محدود به موازات رگه‌های سیلیسی طلادار مشاهده می‌شوند. مطابقت الگوی گسل‌ها، مناطق کانی‌سازی و دگرسانی با یکدیگر نشانگر کاهش عیار کانی‌سازی‌ها و افزایش وسعت دگرسانی‌ها همراه با کاهش تراکم گسل‌ها از شمال به سمت جنوب منطقه می‌باشد. گسل ظفرقند و ساختار گلواره مثبت نقش مؤثری در نحوه گسترش و ایجاد این الگو در منطقه داشته است. به‌نحوی که دگرسانی معطوف به بخش‌های شمالی این گسل بوده و در بخش جنوبی آن هیچ‌گونه آثاری مشاهده نمی‌شود. ساختار گلواره مثبت در منطقه سبب ایجاد کشش در سطح، شکل‌گیری مکان مناسب برای جایگیری کانی‌سازی در منطقه و همچنین درهم آمیختگی پهنه‌های دگرسانی در جنوب منطقه شده است.