متابازیت‌های ناحیه میدانک به عنوان بخشی از پهنه سنندج-سیرجان در مجموعه دگرگونی ازنا-درود واقع شده‌اند. سنگ‌های متابازیت تحت تأثیر فازهای دگرگونی و دگرشکلی‌هایی توام با میگماتیتی شدن با جزء پایین مذاب قرارگرفته و متاتکسیت هستند. ساختارهای لخته‌ای، افتالمیتیک، دیکتیونیتیک، چین خوردگی، استروماتیک بصورت فیلمی تا نبولیتی در این میگماتیت‌ها قابل مشاهده اند.کانی‌های اصلی شامل آمفیبول، پلاژیوکلاز و کوارتز و کانی-های فرعی شامل کلریت، اپیدوت، بیوتیت، تیتانیت و اپاک هستند. میگماتیت‌های منطقه با تناوبی از پالئوسم و لوکوسوم به موازات برگوارگی میلونیتی کشیدگی دارند. آمفیبولیت‌ها علاوه بر میگماتیتی شدن، شدیداً تحت تاثیر دگرشکلی شکل‌پذیر واقع شده، از شواهد این دگرشکلی در بلورهای کوارتز می‌توان به خاموشی موجی، شکل گیری ساب گرین و دانه جدید و تجدید تبلور دینامیکی (BLG ,SGR, GBM) و تغییر شکل مرز دانه‌ها اشاره نمود. ماکل‌های دگرشکلی و خاموشی موجی از دیگر شواهد دگرشکلی در بلورهای پلاژیوکلاز و آمفیبول می‌باشند. قرارگیری این سنگ‌ها در پهنه برشی منجر به ایجاد ریزساختارهایی میلونیتی همانند برگوارگی، خطوارگی، پورفیروکلاست‌هایی با ساختار هسته- پوشش، ریزشکستگی‌های هم‌سو و ناهمسو با برش و آمفیبول ماهی‌گون شده است. ریزساختارهای نشان می‌دهند دگرشکلی همراه با دگرگونی عمدتاً در حد رخساره‌های دگرگونی آمفیبولیت و تا حدودی شیست سبز رخ داده است. تناوب باندهای لوکوسوم و پالئوسوم به موازات برگوارگی همراه با شواهد نظیر پرشدگی آمفیبول با کوارتز و مرزهای مستقیم و صاف بین پلاژیوکلاز با کوارتز نشان دهنده دگرشکلی بصورت همزمان با میگماتیتی شدن است. این شواهد ریزساختاری بیانگر وقوع حوادث دگرشکلی‌ شکل‌پذیر و شکنا در گستره دمایی بیش از 700 (GBAR) تا 300 (BLG) درجه سانتی‌گراد می‌باشد.