ناحیه گنهران در 26 کیلومتری شرق شهرستان داران در پهنه سنندج-سیرجان و در کمربند فلززایی ملایر-اصفهان واقع گردیده است. از دیدگاه ساختاری، چین‌خوردگی اصلی شامل یک تاقدیس با روند WNW-ESE و میل محوری به سوی ESE و نزدیک به محل پلانژ آن می باشد.یک ناودیس فرعی با روند شمال غرب- جنوب شرق نیز در جنوب محدوده واقع می باشد. شیب طبقات کم وسطوح لایه بندی در واحدهای سنگ-چینه ای کرتاسه زیرین، تمرکز اصلی با شیب اندک به سوی ESE(16/105) به تقریب موازی با محور چین را به نمایش می گذارد. گسل‌های برداشت شده در ناحیه مورد مطالعه با توجه به راستا و سازوکارجنبشی به چهار دسته تقسیم‌بندی شده اند که دسته گسل‌های معکوس تا ترافشارشی دارای راستای WNW-ESE و شیب به سوی NNE با تمرکز بیشینه ده درصدی در 50/020 از نظر آماری فراوان‌ترین دسته از گسل های موجود در محدوه هستند. واحدهای سنگی منطقه شامل آهک و مارن کرتاسه زیرین در اسکوب آپتین-آلبین و رسوبات کواترنر است. سنگ آهک خاکستری رنگ اربیتولین‌دار در بخش زیرین میزبان بخش اعظم ماده‌معدنی بوده و بر روی آن به صورت هم شیب و پیوسته، مارن وسنگ آهک رسی قرار می‌گیرند. بخش‌های دولومیتی شده کانه‌دار بیشتر با پهنه‌های گسلی معکوس در ارتباط هستند و روندی به تقریب موازی باگسل‌های معکوس و رخ‌های شکستگی دارند. بخش‌های دولومیتی شده ترد و شکننده بوده و بیشتر رگه‌های کانه‌دارآن‌ها به تقریب موازی بارگه‌های کششی و گسل‌های نرمال اند.