منطقه مورد پژوهش در زون ایران مرکزی و در بخش شمالی استان کرمان واقع است. گسل‌های فعال منطقه ازجمله گسل‌های لکرکوه، راور، بهاباد، کوهبنان و نایبند، مسبب رخداد زمین‎لرزه‎های مهم بوده‌اند.‎‎‎ در این پژوهش ویژگی‎های جنبشی گسل‌ها، میزان جابجایی افقی و برخاستگی آنها، تاثیر برهمکنش آنها و مناطق پرخطر زمینلرزه مشخص و نقشه‎های هم‎شتاب لرزه‎ای و هم شدت شکستگی تهیه گردید. نتایج نشان می دهد بیشینه شتاب افقی وارد بر منطقه بین g 53/0 تا g 56/0 می‌باشد. بزرگی زمین‌لرزه احتمالی برای گسل‌های اصلی (کوهبنان، بهاباد، نایبند و راور) 6/7 Ms تا 8/7 Ms برآورد گردید. مقادیر سرعت و جابجایی لرزه‌ای در محدوده cm/s 535 تا cm/s 1645 و cm 7 تا cm 27 تخمین زده شد. براساس نقشه شدت شکستگی، پایانه شمالی گسل بهاباد، بخش میانی گسل‌های نایبند شرقی و راور و بخش‌های جنوبی گسل‌های بهاباد و راور دارای بیشترین شدت شکستگی هستند. براساس انطباق میان بیشینه شتاب لرزه‌ای و شدت شکستگی، این بخش‌ها بعنوان پهنه‌های پرخطر زمین‌لرزه در منطقه پیشنهاد می گردند.