حضور نمک هرمز در قاعدة ستون رسوبی حوضة زاگرس اثرات قابل‌توجهی بر عملکرد و تکامل سامانه‌های هیدروکربنی موجود داشته است. حرکت نمک هرمز در ‏وهلة نخست باعث تأثیرگذاری بر محیط‌های رسوبی دیرینه در طول زمان زمین‌شناسی شده است که همین امر الگوی توزیع رسوبات و تغییرات رخساره‌های رسوبی ‏را کنترل کرده است. علاوه بر این، حرکات نمک هرمز تأثیرات قابل‌توجهی بر بلوغ حرارتی سنگهای منشاء داشته و همچنین چگونگی مهاجرت هیدروکربن‌های ‏زایش یافته را کنترل کرده است. حرکت نمک بخصوص باعث تشکیل فروافتادگی‌هایی می‌شود که به‌عنوان محل‌های پختگاه برای لایه‌های سنگ منشاء‌ عمل ‏می‌کنند. بدیهی است که خروج هیدروکربن عمدتاً در محل این فروافتادگی‌ها اتفاق افتاده و لذا مهاجرت هیدروکربن‌های خارج شده نیز به سمت نواحی بالا آمده ‏خواهد بود. با توجه به اینکه حرکت نمک موجب تشکیل انواع مختلفی از تله‌های هیدروکربنی در لایه‌های رسوبی می‌گردد، لذا تکتونیک نمک هرمز تأثیر شگرفی ‏بر نحوة تجمع و به تله‌افتادن هیدورکربن‌ها در حوضة زاگرس داشته است. در نهایت، نمک هرمز به‌طرز قابل‌توجهی بر حفظ‌شدگی تجمعات هیدروکربنی در حوضة ‏زاگرس نیز اثر گذاشته است چراکه در برخی موارد حرکت نمک هرمز باعث از بین رفتن بستگی ساختاری یا ناکارآمد شدن تله‌های هیدروکربنی شده است.‏